تبليغاتX
صحنه سکوت

هر چيزي در تغيير كردن معنا مي‌يابد
در باره تئاتر بوآل

خالد حيدري:
اگوستوبوآل‌ در‌ 1931 در شهر‌ ريودژانيروي برزيل ‌متولد شد. در دانشگاه كلمبياي نيويورك شيمي و تئاتر ‌خواند و از‌ 1956-1971 مسئول‌Teatro de Aren در شهر سائوپائولو بود. ا‌و در‌ 1971در بوينس آيريس زندگي می‌کرد و در‌ ‌1978 ـ 1979 در دانشگاه سوربن پاريس ‌استاديار دانشگاه بود؛ ‌در همان سال نيز آموزشگاه بوآل را تأسيس ‌كرد.
بوآل به عنوان استاد تئاتر، كارگران‌، نمايشنامه‌نويس و نظریه‌پرداز تئاتر شناخته شده است. او از‌ 1986 به وطن خود، برزيل، بازگشت.
در اواخر دهه 50 تا شروع دهه 70 ميلادي‌ شيوه‌اي جديد از تئاتر مردمي‌ در سائوپائولو ‌به‌وجود آمد كه به سرعت در امريكا‌ي لاتين رشد كرد‌. اين شيوه جديد با نام اگوست بوآل عجين شد‌. در آموزشگاه بوآل نمايشنامه به صورت گروهي نوشته و اجرا مي‌شد. اين نمايشنامه‌ها كه اكثراً داستان زندگي مردم‌ زحمتكش بود، بيشتر در روستاها و محله‌ها‌ي فقيرنشين و براي بي‌سوادان اجرا مي‌شد.

بوآل به‌دنبال تكنيكي تئاتري بود كه تماشاگر نه فقط تماشاگر، بلكه شريك در نمايش نيز باشد. اين شيوه به تئاتر محرومان معروف شد. يكي از نكاتي كه اين شيوه نمايشي را از دیگر شيوه‌ها متمايز مي‌كند‌، اين است كه موضوع آن آرزو و خواست و دلمشغولي مردم است و شرايط زندگي آنان را به صحنه مي‌كشد.
بوآل خود چنين مي‌گويد‌"اين شيوه نشان مي‌دهد مردمي كه از راه كار، عادات و تاريخشان فريب مي‌خورند چگونه مي‌توانند زندگي خودرا تغيير بدهند‌؛ زيرا هر چيزي در تغيير كردن معنا مي‌يابد‌. مردم بايد براي اين تغييرات در زندگي روزمره آماده بشوند" بوآل براي اين آماده شدن از نمايش استفاده مي‌كرد.....

برای مشاهده ی ادامه ی مطلب بر روی گزینه ی " ادامه مطلب " کلیک بفرمایید . . . !


 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط محبوبه در سه شنبه 30 بهمن1386 و ساعت 3:34 بعد از ظهر |

مقدمه اي بر شناخت نمايشنامه هاي مدرن ايراني

در ميان انواع تئاتر كه به شكل و شيوه ها و در ژانرهاي مختلف اجرا مي شود ، شايد نوع تئاتر مدرن بيشتر در نمايشنامه نويسي و كارگرداني تئاتر معاصر كشور ما طرفدار داشته باشد .

گرايش به اين نوع تئاتر از آنجا سرچشمه مي گيرد كه پديد آورندگان تئاتر ( نمايشنامه نويس و كارگردان ) كوشش مي كنند تا تئاتر خود را با زبان متفاوت و ساختار تازه اي كه با زمان معاصر سنخيت داشته باشد ، عرضه كنند . از اين رو عنصر تفكر و انديشمندي در ساختار آثار آنان نقش مهم و به سزايي دارد. چنين هنرمندان تئاتر ديگر بر آن نيستند بر اساس سنت هاي قديمي و روش هاي كلاسيك دست به تجربه هاي صحنه اي براي تئاتر امروز بزنند.بلكه آنان در پي آنند با شكل و شيوه و قالب جديدي اثر صحنه اي خود را به تماشاگر امروز عرضه كنند.

اثري كه هم حرف تازه اي از ميان صدها يا هزاران تم و پيرنگ نمايشي داشته باشد و هم در ساختار و قالب جديد پيشنهاد نويني را براي اجرا مطرح كند . اما براي ورود به اين بحث لازم است ابتدا توضيحي از نمايشنامه مدرن ارائه بدهيم و سپس به بررسي اين مساله در آثار نمايشنامه نويسان و كارگردان تئاتر معاصر بنشينيم . . .

بر گرفته از سایت www.cinema-theatre.com

لطفا برای خواندن ادامه مقاله بر روی " ادامه مطلب" کلیک بفرمایید


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط محبوبه در پنجشنبه 4 بهمن1386 و ساعت 1:38 بعد از ظهر |